ALTIN 219,2784
DOLAR 5,3243
EURO 6,0497
BITCOIN 18,19
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
°C

Bazen…

Duygu Çetin
FRM TV'de Program Yapımcısı
24.05.2018

Duygu Çetin’in 24 Mayıs 2018 tarihli yazısı

Lütfen yeşer diye yalvardı küçük, kız saksıda çürümeye yüz tutmuş çiçeğine.
Hatasını anladı; ışıksız, susuz bırakmıştı.
Umarsızca evin bir köşesine atmıştı yaşayan bir canlı olduğunu unutup.
Uyan dedi.
Sevdi, incinmiş yapraklarını, yeni filiz vermiş iki dalını kopartıp bir bardağa koydu kök vermesi için, çiçeğinin kuruma ihtimaline karşılık. Kendine kızdı. Sonra umutlarını kırılmış yüreğine koydu.

Bazen susar insan, sözcükler yetersiz kalır içindeki fırtınayı dışa vurmaya.

Bazen kanar insan, yanar.
Bi’haber zamandan kendine kusar öfkesini, kafesini kuşanır.
Kimselere gitmez, kimselere açılmaz,kimselerin duvarlarının ötesini görmesine,girmesine izin vermez
Zorlaştırdığımız ne varsa aslında. Zor olan kabuklarımızın ardına gizlenmek.
Kimselere açılmak, kimselerin duvarlarının ötesini görmesine, girmesine izin vermez.
Bazen….

Bazen yalnızlaşır insan,ölür insan. Kimselere haber vermez. Yıkanması gerekir oysa naaşının , toprağa verilmesi,yeniden filiz vermesi için.

Yorgunluk sarar dört bir yanını ve kimseleri arayacak cesareti bulamaz.
Aramalara cevap verecek takati de yoktur.
İnsan ölür bazen, kimseler bilmez öldüğünü kendi uçurumunda;boğulduğunu…

Kolaydır;zorlaştırdığımız ne varsa aslında. Zor olan kabuklarımızın ardına gizlenmek, çıkmak istememek;kendimizi sakladığımız o kocaman karanlık duvarların ardından….
Küçücük bir tebessüm edebilsek kendimize, içimizde oluşturduğumuz o buz dağı eriyecek.
Parmaklıklar bir bir sökülecek.
Ve yeniden merhaba diyebileceğiz kendimize, aşka ve hayata.
Merhaba Hayat…

0